Nadat er in Gulpen bij de plaatselijke FC Gulpen geen A-jeugd meer was stond ik toen voor de keuze om vroegtijdig naar de senioren in Gulpen te gaan of elders in de jeugd gaan voetballen. Omdat ik goed bevriend was met mede-jubilaris Pedro Gulpen en regelmatig via hem in Vijlen kwam ben ik in het seizoen 1982-1983 lid geworden van RKVV Vijlen. Naast mij kwam Pedro toen samen met de helaas veel te vroeg overleden Peter Heckmans over van SV Nijswiller en Jos Bleser van SV Epen. Het team bestond toen verder nog uit Jan Ploumen, Piet van Houttem, Hub Blume, Etienne van Loo, Arno Wierts, Jopie Merx, Bert van Wersch, Wilbert Beckers, Paul Kullen, Pascal Hengelbrock, Paul Baumans en Wiel Meulenberg. Onze A-jeugd was een echte vriendenploeg die onder leiding stond van Frans ‘Jung’ Baggen, Jo Baltus, Theo Bulles en Jo Schins, die mij regelmatig in Gulpen op het busstation kwam ophalen. Ik heb het als een eer ervaren dat ik als ‘legionair’ de aanvoerdersband van ons team mocht dragen. In onze tijd hadden wij te maken met een sterke lichting van RKVVM Margraten die ons vaker dwars zat. Zo ook die keer toen wij er in geslaagd waren om de finale te bereiken van de Zwaluwen Jeugd Cup die gespeeld werd op het inmiddels oude voetbalveld van Sportclub 25 in Bocholtz. Helaas verloren wij deze wedstrijd dan ook met ik meen 1-0.
Na een fijne tijd in de jeugd was de tijd gekomen om naar de senioren over te stappen. Begonnen ben ik in het tweede elftal dat onder leiding stond van Hub Mullenders en Pierre Vaessen. Hub en Pierre waren hele fijne leiders. Pierre had er moeite mee om iemand er naast te zetten. Hij loste dit heel diplomatiek op door diegene die te laat kwam er maar naast te zetten. Hub was onze spil en was levensgevaarlijk met zijn hoofd en pikte vele doelpuntjes mee. Na het kampioenschap in het seizoen 1985-1986 in de tweede klasse promoveerden we ondanks een nederlaag in de beslissende wedstrijd tegen Nijswiller naar de toenmalige eerste klasse onderafdeling. De geweldige festiviteiten na dit kampioenschap zal ik niet vlug vergeten. In de eerste klasse onderafdeling, de huidige vijfde klasse KNVB, kwamen we onder andere uit tegen de eerste elftallen van FC Gulpen, Lemirsia en KVC Oranje. In het eerste elftal van FC Gulpen speelden toen onze dorpsgenoten Piet Baltus en Ghian Hendriks. Wat me van de wedstrijd tegen het eerste van KVC Oranje nog bijstaat is dat onze doelman Piet Schins in Bleijerheide twee strafschoppen wist te stoppen. In mijn periode bij de senioren was ik regelmatig bij het eerste elftal betrokken echter een echte basisplaats in het eerste heb ik eigenlijk niet weten te bemachtigen. Misschien waren mijn vele spierblessures hier ook wel debet aan. Na Ger Klein was Piet Lenders zaliger onze trainer. Met de helaas veel te vroeg overleden Piet en zijn vrouw Betsie had ik een heel goed contact en we konden het prima met elkaar vinden. Wat ik mij nog herinner is dat wij met het eerste in Vijlen voor de beker tegen het grote Limburgia moesten spelen. Hoofdklasser Limburgia stond toen onder leiding van Leo Beerendonk en had heel grote namen in hun selectie zoals Hans Zuidersma, Hub Hofland, Loek van Wijck en Jos Strijkers. Wij hielden goed stand en na verlengingen moesten strafschoppen de wedstrijd beslissen. Ik speelde een goede wedstrijd en trainer Lenders vroeg aan mij of ik ook een strafschop nam. Jong en onbevangen zij ik natuurlijk ja en nam de eerste strafschop. Maar ik nam deze zo slecht dat deze een gemakkelijke prooi was voor de gastendoelman. Omdat de tweede strafschop tegen de paal lande was de beker voor ons afgelopen. Ik kon wel door de grond zakken. Wij trainden toen nog op gravel en ook werd er nog aan de kopgalg gewerkt. Er was steeds een goede trainingsopkomst. Zelfs als er een flink pak sneeuw op de oefenhoek lag werd er nog flink getraind en keihard aan de conditie gewerkt. Na Piet Lenders kwam Ger Otten zaliger. De heer Otten had een heel goede reputatie opgebouwd als trainer en er waren dan ook hoge verwachtingen. Dit is toen echter niet geheel uitgekomen. Wat mij van de heer Otten altijd zal bijblijven zijn twee dingen. Enerzijds dat hij een fantastische quizavond organiseerde met prachtige prijzen voorzien van het logo van DSM. Anderzijds was er de wedstrijd van het eerste tegen Wit Groen uit Vaals in Vijlen. Onze toenmalige voorzitter Huub Vermeeren was erg nerveus en waarschuwde mij voor mijn tegenstander. De tegenwoordig al enkele jaren in Vijlen woonachtige aalvlugge Jan Moonen die onder andere op het Limburgs Amateurelftal had gespeeld. Na een stevige beuk had ik de niet geheel fitte Jan Moonen niet meer gezien. Math Hamers en ik speelden beide een goede wedstrijd. Wij wonnen dan ook die wedstrijd. Echter na bewezen diensten moesten wij ons de week erna ‘gewoon’ weer melden bij het tweede elftal zonder een verder toelichting. Daarnaast hadden we onder andere Arthur ‘tjop’, Jo Vrosch zaliger, Alex Mommers en Nico Perez als trainer. Onder Alex Mommers wist ik me weer bij het eerste elftal te spelen en beleefde enkele prachtige momenten. Dan denk ik vooral aan de nacompetitie wedstrijden die we speelden om promotie naar de derde klasse KNVB. Vanuit Vijlen werd er met een luxe touringcar vertrokken naar Midden-Limburg naar ploegen als Merefeldia en Tiglieja. Uiteindelijk verloren we op 08-06-1995 in Tegelen tegen Tiglieja met 3-0 en werd het jubileum jaar afgesloten met een wedstrijd tegen de Oud Internationals. Toen de Spaanse trainer Nico Perez onze trainer was had ik eigenlijk alleen maar last van blessures en was het tijd om te gaan stoppen. Misschien wat vroeg maar ik had er vrede mee en begon aan een nieuwe hobby namelijk hardlopen.
Terugblikkend kijk ik terug op een heel mooie tijd waarbij ik RKVV Vijlen nog heel veel succesvolle jaren toe wens!
|
