Begin jaren 70 begon mijn “carrière bij de voetbalclub van Vijlen. Als pupil begon ik in de achterhoede als rechtsback.
Bij de pupillen kon je na 1 keer trainen al meespelen tijdens de eerst volgende wedstrijd. Zo ook de legendarische Fons Smeets. Hij mocht tijdens de eerste wedstrijd van zijn imposante carrière tijdens het slot kwartier invallen. Bij de eerste corner die genomen werd nadat hij in was gevallen kreeg hij de bal op zijn hoofd en die vloog de goal in. Wij juichen en gingen hem feliciteren met zijn goal en onze overwinning. Wat zei hij? Wat heb ik verkeerd gedaan…… In die periode werd er op de schutsewei een weekend door JO-NE georganiseerd. Hier was op een gegeven moment penalty schieten op Frans Cörver van MVV. Niemand had die middag gescoord tot Hans Hacking kwam, hij maakte 1 penalty van de 3, daarna mocht ik schieten en schoot er 2 van de 3 in en werd winnaar. Ik kreeg een beker uitgereikt en er werd een stukje geschreven in de krant.
Bij de C- Jeugd werd ik voor het eerst en laatst kampioen met ons elftal. We kregen bij de familie Alberti een diner aangeboden en werden gehuldigd door de vereniging voor het behaalde kampioenschap. Een week later kregen we na de wedstrijd te horen dat ons het kampioenschap was afgenomen omdat we een speler erbij hadden die niet speelgerechtigd zou zijn. Later werd Theo Bulles onze trainer en tijdens een partijtje op 1 grote goal en 2 kleine goals kwam een bal het 5meter gebied binnen die ik ineens in het doel wilde trappen. Alleen de bal ging over de ballenvanger heen naar het park in. Ik moest de bal gaan halen en mocht daarna 5 rondjes om de wei heen lopen. Toen ik de A-Jeugd leeftijdtijd had kreeg ik mijn eerste transfer naar Nyswiller (hier werkte Vijlen mee samen). Hier hadden we met nog enkele spelers uit Vijlen ( oa John Narinx, Jos Kusters en Leon Mohnen uit de Vijlenerstraat) een mooie tijd. We hadden in die tijd zekere 1 fles shampoo nodig per week. Na 2 jaar Nyswiller werd ik door Vijlen teruggehaald om het derde elftal te versterken, ook bij het 2de heb ik toen regelmatig mee gespeeld. Na een blessure opgelopen tijdens een wedstrijd in de zaal werd ik “gekocht” door Wahlwiller.
Hier heb ik nog een goal gemaakt tegen het 2de van Vijlen in Vijlen. Wahlwiller kon kampioen worden als we zouden winnen en dan moest Gulpen in Eys een punt verspelen. Eys stond met rust met 2-0 voor echter na de pauze ging Gulpen aan de haal met de punten en kreeg Eys zijn vaten bier van Gulpen. Wij wonnen overigens met 2-1. In Wahlwiller heb ik gevoetbald tot de club ter ziele ging. Ik kon toen transfer vrij terug keren naar Vijlen. In dat jaar ben ik op het 3de begonnen speelde met het 2de mee en mocht zelfs 1 keer mee met het 1ste elftal. En dit alles in 1 seizoen. Na afloop van het seizoen mocht ik ook nog mee met de selectie naar Cochem. Wat een weekend werd dat daar met Egon (Theo Koomen) Delnoy, de wijn proeverij, de wet t-shirt wedstrijd de shoarmatent en de boottocht over de Moezel. Daarna heb ik nog enkele jaren met veelplezier op het 3de gevoetbald, tot in 2002 een auto ongeluk een einde maakte aan mijn “carrière”. Ik heb in het verleden op alle plekken van het elftal gespeeld waar ik nodig was, met wisselend succes, maar mijn voorkeur ging uit van de rechtsbuiten positie.
Sinds de voetbalclub het oud papier ophaalt in Lemiers ben ik van de partij, misschien een idee voor andere leden om ook eens 1 keer per jaar zo’n 2 uurtjes vrij te maken om de club te helpen met deze manier van geld verdienen.
|
