Op vrijdag 6 november houd RKVV Vijlen weer haar jaarlijkse jubilarissenavond.
Dit jaar zijn er 4 jubilarissen die op deze avond gehuldigd worden.
De interne huldiging zal plaatsen van 19:30 uur – 20:00 uur, gevolgd door de receptie van 20:00 – 21:00 uur. Na afloop zal er een gezellig samenzijn plaatsvinden in de kantine van RKVV Vijlen.
Op deze vrijdagavond worden de volgende jubilarissen in het zonnetje gezet.
Mark Hamaekers – 40 jaar lid
Alain Hamaekers – 25 jaar lid
Dennis Lousberg – 25 jaar lid
Patrick van Wezel – 40 jaar lid
De komende periode zullen de jubilarissen zich even voorstellen.
Vandaag:
Alain Hamaekers – 25 jaar lid
Na het behalen van mijn zwemdiploma’s mocht ik eindelijk, op vijfjarige leeftijd, gaan voetballen. Het grootste deel van mijn jeugdvoetbaljaren heb ik in een bijzondere lichting mogen doorbrengen: kampioen worden was voor ons eerder regel dan uitzondering. Dit team is tot en met de C-jeugd bij elkaar gebleven, waarna ik er voor koos om een seizoen C-jeugd te doubleren. Daarmee speelde ik voor het eerst met andere teamgenoten en mocht ik ook voor het eerst vaste aanvoerder zijn. Aanvoerder ben ik tot en met de A-jeugd gebleven. Mijn laatste twee seizoenen jeugdvoetbal (B- en A-jeugd) speelde ik in Lemiers, in de combinatie-elftallen van RKVV Vijlen en Rood Groen LVC’01.
Het absolute hoogtepunt uit mijn carrière vond voor mij in dat laatste jaar jeugdvoetbal plaats: kampioen worden met de A-jeugd onder trainer Dennis Wolf. Een team dat oud genoeg was om bier te drinken, maar nog te jong voor écht serieuze verantwoordelijkheden. Al snel ontstond zowel op als buiten het veld een (h)echt vriendenteam. Van vrijdagavond tot zaterdagnamiddag waren we samen op pad. De vele korte nachtjes na ons wekelijks vrijdagavond-uitje in de Peppermill hadden klaarblijkelijk enkel positieve invloed op onze prestaties op het veld. Na het in ontvangst nemen van de kampioensschaal was het dat weekend nog lang onrustig in Vaals en omstreken.
Mijn carrière bij de senioren stond voor mij helaas vooral in het teken van aanhoudend blessureleed. Op mijn 15e mocht ik mijn debuut maken voor de hoofdmacht van RKVV Vijlen in een gewonnen uitwedstrijd tegen NEC ‘92. Vanaf mijn 16e levensjaar speelde ik vast op zowel het tweede elftal als op de B- én A-jeugd. Na hierna nog één seizoen vast op de A-jeugd en het tweede elftal te hebben gespeeld, maakte ik op 17-jarige leeftijd definitief de overstap naar de senioren.
Als jonge jongen was het heerlijk om vrijwel iedere dag op het voetbalveld te staan, maar vijftien jaar later moet ik concluderen dat de hoge belasting tijdens deze laatste jaren jeugdvoetbal vooral aanleiding zijn geweest voor mijn vele blessures. De seizoenen zonder noemenswaardig blessureleed bij de senioren zijn op één vinger te tellen. Een laatste hoogtepunt uit mijn carrière was de promotie met het eerste elftal naar de vierde klasse in 2022.
Buiten het veld heb ik me altijd graag ingezet voor de vereniging. Via de Spelersraad, als jeugdtrainer van de C2 en B1 en achter de bar in de kantine in Vijlen. Dat laatste blijf ik voorlopig ook nog even doen.
